‘Hoi allen’, opent mijn collega een bericht op de groepsapp, ‘gaat iemand van jullie volgende week naar die bijeenkomst?’ Het betreft een voorlichtingsbijeenkomst van een beroepsvereniging. Hij staat gepland op donderdag. Dat is een gewone werkdag voor mij. ‘Ik niet. Net weer aan het werk na 4wkn vakantie. Beetje l*lig voor cltn’, bericht ik […]
Ik heb je (niet) gemist Meer lezen »
‘Wat is jouw lievelingssprookje?’ Ze heeft een hoge stem. Piepjong is ze, nog geen 20. Ze oogt een jaar of 14. Er zit een meisje bij me. Grote ogen in een bleek gezichtje, geen make-up. Haar paardenstaart zwiert vrolijk als ze loopt. Hij trekt zich niets aan van haar leed. Ze maakte bij de
Lievelingssprookje Meer lezen »
‘Oei, een wesp’. Ik zeg het meer tegen mezelf dan tegen mijn cliënt terwijl ik met hem de spreekkamer binnen loop. Het diertje heeft zich via het openstaande raam toegang verschaft tot mijn praktijkruimte. Het onrustig bewegende lijf tekent zich af tegen het venster. Zijn gezoem is duidelijk hoorbaar. ‘Dat klinkt meer als een
‘Nou, dat was dus niet zo.’ Marcia, een vrouw van begin vijftig, klinkt stellig en beledigd. Ze onderstreept haar uitspraak met wijd open ogen, licht opgetrokken wenkbrauwen en een klein pruilmondje. Onwillekeurig doet ze me denken aan het kleutertje dat met de kruimels in de mondhoeken bij hoog en bij laag blijft beweren dat
Mijn sleutels van de afdeling waar ik werk hangen aan een Efteling sleutelhanger. Een veel te duur prul dat sentimentele waarde heeft omdat hij een foto van mij en mijn zus bevat die genomen is tijdens een rondje ‘droomvlucht’. Het karretje moet even opzij gezwiept hebben, mijn haar waaiert een beetje uit. Dat van
‘En toen ging dat wijf krijsen!’ Tegenover mij zit Wes, 31 jaar. Verbijstering en irritatie wisselen elkaar af op zijn gezicht. Ritmisch knijpt hij zijn lippen samen. De tattoo op zijn rechterwang beweegt mee. Een wat vervaarlijk ogende vogel fladdert zenuwachtig. Ik ken Wes al een tijdje. Het leven is tot nu toe niet
‘O, heeft Pieter dat niet aan jou verteld?’ De jonge basispsycholoog trekt één zorgvuldig geëpileerde wenkbrauw licht omhoog en kijkt haar collega triomfantelijk aan. Sylvania werkt hier nog niet zo lang. Het team heeft haar leren kennen als een ambitieuze jonge vrouw die veel investeert in haar werk, altijd paraat staat. En ze wil
Wist jij dit niet? Meer lezen »
‘Het is gewoon een bezuinigingsmaatregel.’ Mijn cliënt kijkt mij strak aan. Hij doelt op het feit dat er in de kamer geen prullenmand meer staat. Tot voor kort was deze kamer er twee rijk. Eentje stond achter het bureau, de andere bij de deur. Daar konden cliënten bij vertrek eventuele afval in kwijt. Gewoonlijk
De afvalbezuiniging Meer lezen »
‘Ik ben niet boos op hem’, opent hij de sessie, ‘dat is eigenlijk wel raar’. De leeuw op zijn zomerse T-shirt nestelde zich in mijn blikveld, met opengesperde muil. Ik kijk hem vragend aan. Hij las het gisteren in de krant, in een stuk over achterblijven na de zelfdoding van een ouder. ‘Al die
‘Wat kan mij het schelen dat die koe maar 6 wordt’. De vrouw tegenover mij is stellig. ‘Er zijn wel erger dingen om je druk over te maken’, gaat ze verder, ‘ik ga echt niet minder melk drinken’. Haar uitspraak is een reactie op een radio- en televisiecampagne van een dierenwelzijnsorganisatie. Die vroeg aandacht